Uzupełnienia domu

Odkrycie mutacji w genach jądrowych odpowiedzialnych za zaburzenia w mitochondrialnym systemie fosforylacji oksydacyjnej było nudną sprawą. Schemat. Venna. podejście . w przeciwieństwie do klasycznego eksperymentu uzupełniającego. zgłoszone w tym numerze sprawi, że wyszukiwanie będzie łatwiejsze. Czterdzieści sześć w pierwszym, 4 w drugim, 11 w trzecim, a 13 w czwartym, w sumie 74. Brzmi jak wynik, po kwartałach, dla niekonsekwentnej drużyny koszykówki kolegium. Oczywiście, że nie jest. to liczba podjednostek w każdym z 4 kompleksów ludzkiego mitochondrialnego łańcucha oddechowego (ryc. 1). I ta liczba nie obejmuje nawet 16 podjednostek piątego kompleksu, syntazy ATP, która wykorzystuje protony wytwarzane przez łańcuch oddechowy do napędzania utleniającej syntezy ATP. Figura System OxPhos składający się z oksydoreduktazy dehydrogenazą NADH (kompleks I), oksydoreduktazy bursztynianowej-CoQ (kompleks II), oksydoreduktazy CoQ-cytochrom c (kompleks III), oksydazy cytochromu c (kompleks IV) i syntazy ATP (kompleks V). Podjednostki kodowane przez jądrowy DNA są pokazane na niebiesko; podjednostki kodowane mtDNA są pokazane na czerwono; zmutowane złożone polipeptydy podjednostki OxPhos, które powodują chorobę mitochondrialną, są wytłuszczone; polipeptydy z zmutowanymi składnikami pokazano w postaci zwykłego tekstu; Cyt c, cytochrom c. I na tym polega problem. W ciągu ostatnich 15 lat zaczęliśmy dostrzegać, że defekty w mitochondrialnym łańcuchu oddechowym / systemie oksydatywnej fosforylacji (OxPhos) są odpowiedzialne za panowanie nad ludzkimi zaburzeniami, od sporopowych myopatii po śmiertelne encefalomiopatie. Te zaburzenia mogą być dziedziczone matczynie, w wyniku mutacji w którymkolwiek z 13 polipeptydów kodowanych przez mitochondrialne DNA (mtDNA), lub mogą być mendlowskie, w wyniku mutacji w 77 polipeptydach kodowanych przez jądrowy DNA (nDNA). Co gorsza, istnieje co najmniej 30 innych białek. wszystkie kodowane nDNA. wymagane do prawidłowego montażu i funkcjonowania tych 5 kompleksów. Z ponad 120 potencjalnymi genami odpowiedzialnymi za zaburzenia OxPhos, co robi genetyk. W dawnych czasach . powiedzmy, 5 lat temu. problem był prosty. Nie mieliśmy ludzkiego genomu dostępnego online, więc spędziliśmy dużo czasu szukając mutacji w mtDNA. Ostatecznie, jak trudno jest znaleźć mutacje w genomie o rozmiarze zaledwie 16,6 kb. W stosunkowo krótkim czasie stwierdzono mutacje we wszystkich 13 polipeptydach (jak również w kodowanych przez mtDNA rybosomalnych RNA oraz w 21 z 22 przeniesionych RNA) (1). Z drugiej strony, jeśli ktoś chciałby znaleźć przyczynę zaburzeń morfologicznych OxPhos. i jest ich dużo, prawie wszyscy są śmiertelni we wczesnym dzieciństwie i prawie wszyscy dziedziczeni recesywnie (na przykład zespół Leigha). zadanie było zniechęcające, z co najmniej dwóch powodów: po pierwsze, było co najmniej 120 kandydujących genów; gdzie zaczynasz. Po drugie, istnieje niewiele dużych rodowodów, więc analiza sprzężeń zwykle nie wchodzi w grę. Pomimo tych przeszkód, postęp nastąpił, aczkolwiek powoli
[hasła pokrewne: poradnia onkologiczna gdynia, ciśnienie krwi rozkurczowe, przychodnia topolowa lublin ]
[podobne: zespół trousseau, dicortineff vet, szkarlatyna obrazy ]