Uzupełnienia domu ad

Dzisiaj znamy mutacje w co najmniej 22 kodowanych przez nDNA polipeptydach, z których 8 to białka montażowe (Figura 1). Z 22 dziewięciu są strukturalne podjednostki kompleksu I, największego z 5 kompleksów OxPhos, który składa się z 46 podjednostek (7 kodowanych przez mtDNA i 39 przez nDNA). Nie ma powodu, by sądzić, że mutacje w żadnej z podjednostek 46 lub w złożonym białku złożonym nie mogą być. W rzeczywistości wydaje się, że więcej pacjentów z zaburzeniami łańcucha oddechowego ma deficyt złożonego I niż we wszystkich innych kompleksach połączonych (2). Jaki byłby najszybszy sposób znalezienia genów tych winowajców, poza sekwencją DNA o brutalnej sile. Jedną ze ścieżek do rozwiązania tego problemu ujawnił Eric Shoubridge w Montrealu, a następnie Massimo Zeviani w Mediolanie, z których obydwaj zidentyfikowali mutacje w SURF1, złożonym białku złożonym z IV, odpowiedzialnym za śmiertelny niedobór dziecięcej oksydazy cytochromowej c (COX). Obie grupy miały niezwykłą zaletę dostępu do dużych rodowodów, co umożliwiło im odwzorowanie loci sprawcy na chromosom 9. Zmniejszyli locus za pomocą monochromosomalnych hybryd i transferu chromosomów za pośrednictwem mikrokomórki, w którym wstawiane są ludzkie chromosomy. na fibroblasty pozbawione COX pacjenta, aby znaleźć jeden chromosom (lub kawałek chromosomu), który mógłby uzupełnić defekt. Po zawężeniu regionu do możliwej do opanowania wielkości (w rzeczywistości kilka baz danych!), Pewna brutalna siła plus inteligentne wybory potencjalnych genów do sekwencjonowania dały odpowiedzialny gen, a mianowicie SURF1 (3, 4). Innego podejścia podjęli Eric Lander w Bostonie i Brian Robinson w Toronto, którzy współpracowali, szukając genu odpowiedzialnego za inny recesywny niedobór COX występujący u osób z regionu Quebec St. Jean w Saguenay Lac. Wykorzystując kombinację genomiki, proteomiki i bioinformatyki, byli w stanie zidentyfikować mutacje w innym genie złożonym z COX o nazwie LRPPRC (5). W tym wydaniu JCI David Thorburn, Denise Kirby i współpracownicy połączyli elementy obu tych podejść, aby określić, po pierwsze, występowanie genów zmutowanych w szeregu pacjentów z niedoborem I o nieznanym pochodzeniu, a po drugie tożsamość jednego z takich nowych genów, używając tak zwanego schematu. Venna. podejście (rysunek 2) (6). Zespali złożone komórki z niedoborem I u poszczególnych pacjentów w sposób parami i zapytali, czy skondensowane pary mogą uratować fenotyp niewydolności oddechowej; innymi słowy, przeprowadzili klasyczny eksperyment uzupełniający. W drugiej rundzie fuzji Kirby i in. zapytano, czy komórki pacjenta mogą ratować funkcje w komórkach A0, które są komórkami zawierającymi mitochondria pozbawione mtDNA (a zatem pozbawione funkcji oddechowej)
[patrz też: dyskopatia kręgosłupa szyjnego a operacja, ciasto z owocami przepis, odbicie piłki serwisowej ]
[podobne: ból pod lewą łopatką przy oddychaniu, kzeirsw, promazin jelfa ]