Samotny w Paryżu: kiedy jedna kopia genu nie wystarcza cd

Wyniki sugerują, że hemizygotyczna utrata FLI1 u pacjentów z PTS pozostawiłaby część frakcji dojrzewających megakariocytów o zbyt małej FLI1, chociaż przejściowo, z deficytem, który mógłby spowodować dychotomię morfologiczną i trombocytopenię. Równoległa ekspresja genów autosomalnych jest klasycznie związana z imprintingiem genomowym podczas embriogenezy lub z allelicznym wyłączeniem receptora powierzchniowego i wybranych genów cytokin w limfocytach i neuronach węchowych (13-16). Jednak rygorystyczne demonstrowanie ekspresji genów jednoelementowych wymaga metod, które nie są standardowe w większości laboratoriów, więc zakres zjawiska może być niedoceniany. Delecja 11q w PTS może pochodzić z dowolnego z rodziców, a inne cechy choroby ustalają, że FLI1 nie jest odciśniętym locus. Obserwacje Raslova et al. (7) stanowią zatem pozornie nowy mechanizm przejściowej regulacji genu czynnika transkrypcyjnego. Zanim jednak weźmie się pod uwagę jego znaczenie i mechanizmy, warto przypomnieć, że poprzednia demonstracja tego samego zjawiska dla genu Pax5 w limfocytach B (17) jest kontrowersyjna (18), głównie z powodu wyzwań w wykonywaniu i interpretowaniu jednokomórkowych RT Reakcje -PCR. Dlatego ważne jest, aby zweryfikować twierdzenie FLI1, najlepiej badając poziomy białka na odrębnych etapach dojrzewania megakariocytów: w zależności od szybkości obrotu białka, jedna prognoza jest taka, że w indywidualnym CD41 + CD42 typu dzikiego. megakariocyty, ekspresja FLI1 jest o połowę mniejsza, podczas gdy niektóre komórki pochodzące z PTS nie wyrażają FLI1 w tym samym miejscu. Inną hipotezą, która następuje logicznie, jest to, że megakariocyty CD41 + manifestują zależne od FLI różnicowanie. gdzieś wzdłuż przejścia poprzedzającego ekspresję CD42 (rysunek 1). Jeśli model Raslova wytrzyma dokładniejszą analizę, powstają bardzo interesujące pytania. Mechanizmy leżące u podstaw przejściowej ekspresji genu monoallelicznego w tym przykładzie są nieznane i prawdopodobnie obejmują pewną kombinację licznych modyfikacji epigenetycznych, które hamują transkrypcję. Być może bardziej interesujące jest rozważenie możliwych przyczyn wyspecjalizowanej komórki do umożliwienia ekspresji genów jednoelementowych w krótkim okresie w złożonym cyklu życia. Normalnie taka regulacja jedynie dostosowuje poziomy transkryptów; tylko w rzadkich przypadkach, takich jak PTS, spowodowałoby to niezamierzone, szkodliwe konsekwencje. Jedną z możliwości jest to, że allelowe wykluczenie FLI1 odzwierciedla adaptację stochastycznej lub pulsacyjnej aktywacji transkrypcyjnej, przypuszczalne ogólne cechy regulacji genów (19, 20), które mogą przejściowo być wypaczone na korzyść fizjologiczną w wybranych loci. Bez względu na racjonalne uzasadnienie i mechanizmy molekularne, jednopłaszczyznowa ekspresja genów w dojrzałych megakariocytach, które mają istotnie poliploidalną zawartość DNA, wymaga szczególnej uwagi. Tak więc model Raslovej implikuje, że każda z 16 lub więcej kopii chromosomowych pochodzących z jednego z dwóch oryginalnych zestawów jest epigenetycznie i selektywnie zmodyfikowana w celu przejściowego wyciszania niektórych genów. Rozwiązanie tych i powiązanych pytań powinno stymulować badania zarówno w zakresie biogenezy płytek krwi, jak i mechanizmów regulujących działanie genów. Badanie Raslova ilustruje zatem, jak przebiegły i zawiłe badanie rzadkich klinicznych zaburzeń wciąż niesie ze sobą potencjał ujawnienia zasad leżących u podstaw zarówno fizjologicznej, jak i nieprawidłowej fizjologii komórkowej. Przypisy Patrz odnośny artykuł zaczynający się na stronie 77. Zastosowano niestandardowe skróty: białko wiążące GATA (GATA-1); Zespół Paris-Trousseau (PTS). Konflikt interesów: autor zadeklarował brak konfliktu interesów.
[więcej w: ciśnienie krwi rozkurczowe, patryk pniewski wikipedia, yerba mate przygotowanie ]
[przypisy: poradnia onkologiczna gdynia, patryk pniewski wikipedia, actisoftin cena ]